Włazy to niezbędne elementy infrastruktury, które odgrywają ważną rolę w zabezpieczeniu terenu. Jeśli mają one spełniać swoją funkcję, muszą być jednak dostosowane do warunków w miejscu montażu. Istnieje podstawowy podział włazów, który bierze pod uwagę specyfikę danej konstrukcji i reakcję na obciążenia, wskazując ich właściwe przeznaczenie. Jak prawidłowo dobrać typ włazu i uniknąć przykrych niespodzianek w razie błędnego wyboru?
Z racji tego, że włazy znajdują się zarówno na terenie mniej, jak i bardziej uczęszczanym, elementy te wykonywane są nie tylko z różnych materiałów, ale też w określonych klasach obciążenia. Ta kategoryzacja ma na celu lepsze dopasowanie włazów do konkretnych warunków i potencjalnych zagrożeń. Właz musi sobie z nimi poradzić, aby zapewnić bezpieczeństwo użytkowników danego terenu.
Co w przypadku, gdy klasa obciążenia nie jest odpowiednio dobrana do nacisku, który ma oddziaływać na właz? Przede wszystkim chodzi o bezpieczeństwo. Gdy rzeczywiste obciążenie jest zbyt duże względem konkretnej klasy, właz może ulec uszkodzeniu, a więc stracić swoje właściwości zabezpieczające i stworzyć niejako potencjalnie niebezpieczne miejsce dla osób z niego korzystających. W przypadku złego dopasowania właz często ulega zniszczeniu. Wybierając słabszy model i wywierając na niego większy nacisk względem danej klasy, niekorzystnie wpływa się na trwałość produktu, skutecznie skracając jego żywotność.
Podstawowy podział względem nośności włazów obejmuje modele w klasie A (z ruchem pieszych i rowerzystów), B (drogi i parkingi) oraz C i D (jezdnie, parkingi dla wszystkich samochodów niezależnie od wagi).
Jeśli chodzi o szczegółowe klasy obciążenia dotyczące włazów lub wpustów, są one z kolei określone normą EN124. W tym podziale znajdziemy 6 klas:
1) A15 (1,5 tony) – ruch pieszy i rowerowy;
2) B125 (12,5 tony) – ruch pieszy, parkingi dla samochodów osobowych;
3) C250 (25 ton) – ruch lżejszych samochodów dostawczych i ciężarowych;
4) D400 (40 ton) – duże natężenie ruchu aut osobowych i ciężarowych, parkingi i autostrady;
5) E600 (60 ton) – duże natężenie pojazdów ciężkich, powierzchnie przemysłowe;
6) F900 (90 ton) – bardzo duże obciążenia np. na lotniskach.
Konkretny model włazu z określoną klasą obciążenia zależy więc głównie od sposobu użytkowania danego miejsca. Głównie chodzi o nacisk generowany przez ruch samochodowy.
Biorąc pod uwagę fakt, że rodzaj włazu musi być dostosowany do potencjalnego nacisku, jedną z popularniejszych wersji na drogach jest model z klasy C250. Gdzie go można zastosować?
Zgodnie z klasyfikacją normy EN124 są to jezdnie dróg, w tym też ciągi pieszo-jezdne, utwardzone pobocza, miejsca przy krawężnikach oraz parkingi z ruchem wszystkich rodzajów pojazdów. Chodzi również o nieco słabszy ruch samochodów dostawczych i ciężarowych.
Do popularnych modeli można też zaliczyć włazy B125 i włazy D400. Czym różnią się obie klasy? Jak wskazuje podział według normy, B125 jest odpowiednia do mniejszego obciążenia. Stosuje się je w miejscach ze wzmożonym ruchem pieszym np. na deptakach, alejkach, ale też na parkingach dla samochodów osobowych. Z kolei włazy D400 są znacznie bardziej wytrzymałe. Chodzi o jezdnie (np. autostrady) lub parkingi, gdzie występuje duży ruch samochodów osobowych i ciężarowych. Tutaj odporność musi być bardzo wysoka, dlatego takie włazy muszą charakteryzować się podwyższoną trwałością.
